Purnanga Upanyasa

ପୂର୍ଣ୍ଣାଙ୍ଗ ଉପନ୍ୟାସ (ପୁରାଙ୍ଗା ଉପନ୍ୟାସ), ଯାହାର ଅର୍ଥ “ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଉପନ୍ୟାସ”, ଏହା ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଓଡ଼ିଆ ଲେଖକ ସାନ୍ତନୁ କୁମାର ଆଚାର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଲିଖିତ ଏକ ପୁସ୍ତକ। ତଥାପି, ଏହାର ଶୀର୍ଷକ ଟିକେ ଭ୍ରାମକ କାରଣ ଏହା ଗୋଟିଏ ଉପନ୍ୟାସ ନୁହେଁ ବରଂ ତାଙ୍କର ପୂର୍ବ ଦୁଇଟି, ଯୁଗାନ୍ତକାରୀ ଉପନ୍ୟାସର ଏକ ସଂକଳନ: ଶତାବ୍ଦୀର ନାଚିକେତା (ଶତାବ୍ଦୀର ନାଚିକେତା) ଏବଂ ଟିନୋଟି ରାତିର ସକାଳ (ତିନି ରାତିର ସକାଳ)।ଏହି ସଂଗ୍ରହରେ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ଦୁଇଟି ଉପନ୍ୟାସ ଲେଖା ପାଇଁ ସେମାନଙ୍କର ଅଭିନବ ଏବଂ ଆଧୁନିକ ପଦ୍ଧତି ପାଇଁ ଓଡ଼ିଆ ସାହିତ୍ୟରେ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ। ଶତାବ୍ଦୀର ନାଚିକେତା (୧୯୬୫) ଏହାର ମନସ୍ତାତ୍ତ୍ୱିକ ଗଭୀରତା ଏବଂ ଅସ୍ତିତ୍ୱବାଦୀ ବିଷୟବସ୍ତୁ ପାଇଁ ଜଣାଶୁଣା, ଜଣେ ଯୁବ ଗବେଷଣା ବିଦ୍ୱାନ ଯିଏ ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ଏବଂ ସାମାଜିକ ଚ୍ୟାଲେଞ୍ଜଗୁଡ଼ିକୁ ପାଳିଛନ୍ତି। ଟିନୋଟି ରାତିର ସକାଳ (୧୯୬୯) ଏହାର ସାହିତ୍ୟିକ ଧାରା ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଶଂସିତ, ପ୍ରାୟତଃ ପ୍ରଭାବବାଦ ସହିତ ଜଡିତ।
ସାରାଂଶରେ, ପୂର୍ଣ୍ଣାଙ୍ଗ ଉପନ୍ୟାସ ଦୁଇଟି ପ୍ରମୁଖ କୃତିର ଏକ ମିଳିତ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣ ପ୍ରଦାନ କରେ ଯାହା ଆଚାର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଖ୍ୟାତିକୁ ଜଣେ ଆଧୁନିକତାବାଦୀ ଲେଖକ ଭାବରେ ସୁଦୃଢ଼ ​​କରିଥିଲା, ଯିଏ ନୂତନ ବର୍ଣ୍ଣନାତ୍ମକ ଶୈଳୀ ଏବଂ ଓଡ଼ିଆ କଥାକଥାରେ ମାନବ ମାନସିକତାର ଗଭୀର ଅନୁସନ୍ଧାନ ପ୍ରଚଳନ କରିଥିଲେ।
Purnanga Upanyasa (ପୂର୍ଣ୍ଣାଙ୍ଗ ଉପନ୍ୟାସ), which translates to “Complete Novel,” is a book by renowned Odia author Santanu Kumar Acharya. However, the title is a bit misleading as it is not a single novel but a compilation of two of his earlier, groundbreaking novels: Satabdira Nachiketa (The Nachiketas of the Century) and Tinoti Ratira Sakala (The Morning of Three Nights).The two novels included in this collection are significant in Odia literature for their innovative and modern approaches to writing. Satabdira Nachiketa (1965) is known for its psychological depth and existentialist themes, following a young research scholar who navigates poverty and societal challenges. Tinoti Ratira Sakala (1969) is also praised for its literary trends, often associated with impressionism.In essence, Purnanga Upanyasa offers a combined look at two key works that solidified Acharya’s reputation as a modernist writer who introduced new narrative styles and a deep exploration of the human psyche into Odia fiction.