Kalindicharananka Upanyasare Samajika Chetan

ଡକ୍ଟର ବିଭୂତି ଭୂଷଣ ବେହେରାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଲିଖିତ “କାଳିନ୍ଦୀଚରଣାଙ୍କ ଉପନ୍ୟାସରେ ସାମାଜିକ ଚେତନ” ଏକ ସମାଲୋଚନାମୂଳକ ଅଧ୍ୟୟନ ଯାହା ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଓଡ଼ିଆ ଲେଖକ କାଳିନ୍ଦୀ ଚରଣ ପାଣିଗ୍ରାହୀଙ୍କ ଉପନ୍ୟାସରେ ପ୍ରତିଫଳିତ ସାମାଜିକ ଚେତନା ଉପରେ ଗବେଷଣା କରେ।କାଳିନ୍ଦୀ ଚରଣ ପାଣିଗ୍ରାହୀ (୧୯୦୧-୧୯୯୧) ଓଡ଼ିଆ ସାହିତ୍ୟର ଜଣେ ପ୍ରମୁଖ ବ୍ୟକ୍ତି ଥିଲେ, ଯିଏ “ମାଟିର ମନୀଷା” (ମାଟିର ମଣିଷ), “ଲୁହାରା ମନୀଷା” (ଲୁହାର ମଣିଷ), ଏବଂ “ମୁକ୍ତ ଗଦାର କ୍ଷୁଧା” (ଦୁର୍ଗର କ୍ଷୁଧା) ଭଳି ଉପନ୍ୟାସ ପାଇଁ ଜଣାଶୁଣା। ତାଙ୍କର ରଚନା ପ୍ରାୟତଃ ସ୍ୱାଧୀନତା ପୂର୍ବ ଏବଂ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଓଡ଼ିଶାରେ ଗ୍ରାମୀଣ ଜୀବନ, ​​ପାରିବାରିକ ଗତିଶୀଳତା ଏବଂ ସାମାଜିକ ସମସ୍ୟାଗୁଡ଼ିକର ଅନୁସନ୍ଧାନ କରିଥିଲା। ସେ ଗାନ୍ଧୀବାଦୀ ଆଦର୍ଶ ଏବଂ କେତେକ ସମୟରେ ସାଧାରଣ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ମାର୍କ୍ସବାଦୀ ଚିନ୍ତା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଭାବିତ ହୋଇଥିଲେ।ଡକ୍ଟର ବିଭୂତି ଭୂଷଣ ବେହେରାଙ୍କ ପୁସ୍ତକ ସମ୍ଭବତଃ ବିଶ୍ଳେଷଣ କରିଥାଏ ଯେ ପାଣିଗ୍ରହୀଙ୍କ ଉପନ୍ୟାସଗୁଡ଼ିକ ଦାରିଦ୍ର୍ୟ, ଶ୍ରେଣୀ ବୈଷମ୍ୟ, କୃଷି ସଂଘର୍ଷ, ପରିବର୍ତ୍ତନଶୀଳ ସାମାଜିକ ମୂଲ୍ୟବୋଧ ଏବଂ ପାରମ୍ପରିକ ସମ୍ପ୍ରଦାୟ ଉପରେ ଆଧୁନିକୀକରଣର ପ୍ରଭାବ ଭଳି ବିଭିନ୍ନ ସାମାଜିକ ବିଷୟବସ୍ତୁକୁ କିପରି ଚିତ୍ରଣ କରନ୍ତି ଏବଂ ସେଥିରେ ଜଡିତ ହୁଅନ୍ତି। ଏହା ପରୀକ୍ଷା କରିବ ଯେ ପାଣିଗ୍ରାହୀ ସାମାଜିକ ଅନ୍ୟାୟ ବିଷୟରେ ସଚେତନତା ସୃଷ୍ଟି କରିବା ଏବଂ ଏକ ଅଧିକ ସମାନ ସମାଜ ପାଇଁ ସମର୍ଥନ କରିବା ପାଇଁ କେତେ ପରିମାଣରେ ତାଙ୍କ କାଳ୍ପନିକ କଥାକୁ ବ୍ୟବହାର କରିଥିଲେ। ତେଣୁ, ଏହି ପୁସ୍ତକଟି ଓଡ଼ିଆ ସାହିତ୍ୟରେ କାଳିନ୍ଦୀ ଚରଣ ପାଣିଗ୍ରାହୀଙ୍କ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଅବଦାନର ସାମାଜିକ-ସାହିତ୍ୟିକ ଦିଗଗୁଡ଼ିକର ଏକ ଶୈକ୍ଷିକ ଅନୁସନ୍ଧାନ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ।
“Kalindicharananka Upanyasare Samajika Chetan” by Dr. Bibhuti Bhushan Behera is a critical study that delves into the social consciousness reflected in the novels of the renowned Odia author Kalindi Charan Panigrahi.
Kalindi Charan Panigrahi (1901-1991) was a prominent figure in Odia literature, known for his novels like “Matira Manisha” (Man of the Soil), “Luhara Manisha” (Man of Iron), and “Mukta Gadara Kshudha” (Hunger of the Fort). His works often explored rural life, family dynamics, and societal issues in pre and post-independence Odisha. He was influenced by Gandhian ideals and, at times, Marxist concerns for the common man.
Dr. Bibhuti Bhushan Behera’s book likely analyzes how Panigrahi’s novels portray and engage with various social themes such as poverty, class disparities, agrarian struggles, changing social values, and the impact of modernization on traditional communities. It would examine the extent to which Panigrahi used his fiction to raise awareness about social injustices and advocate for a more equitable society. The book, therefore, serves as an academic exploration of the socio-literary aspects of Kalindi Charan Panigrahi’s significant contribution to Odia literature.